Social Icons

facebook

środa, 24 września 2014

Lecytyna

Postanowiłam napisać krótki artykuł o lecytynie, ponieważ przez kilka ostatnich miesięcy stosowałam ją jako emulgator w swoich kremach. No i niestety mimo wielu prób i różnych kombinacji, tylko raz udało mi się uzyskać postać stałą,  zrobionego przeze mnie kremu. W pozostałych przypadkach otrzymywałam kremy i balsamy, gdzie faza tłuszczowa i wodna oddzielały się od siebie. Jedynym wyjściem było dodanie gumy ksantanowej lub dużej ilości tłuszczów stałych ( masło shea, masło kakaowe).
Muszę natomiast po czasie przyznać, że cera przy stosowaniu kremu z lecytyną stała się gładsza, bardziej delikatna i odżywiona. Czym więc jest lecytyna?
Lecytyny to grupa organicznych związków chemicznych należących do fosfolipidów (związki należące do lipidów- ważny składnik komórek roślinnych i zwierzęcych).
Lecytyny wchodzą w skład błony komórkowej człowieka oraz są naturalnym składnikiem naszej skóry. To sprawia, że stosowanie kosmetyków zawierających lecytynę jest całkowicie bezpieczne.
Surowcem do produkcji lecytyny są takie rośliny oleiste jak: soja, rzepak, słonecznik. Przy zakupie lecytyny należy zwrócić uwagę, aby pochodziła z roślin niemodyfikowanych genetycznie. Standardowa lecytyna jest brązową substancją o lepkiej, plastycznej konsystencji.
W kosmetyce stosowana jako emulgator, czyli substancja do łączenia wody i tłuszczu, tworzy emulsje typu W/O ( woda w oleju). Jest składnikiem kremów, balsamów, maseczek do twarzy i środków do pielęgnacji włosów. Posiada wiele walorów: nawilża i ułatwia wchłanianie substancji aktywnych zawartych w preparatach kosmetycznych. Jest bardzo aktywna w połączeniu z białkami. Pobudza regenerację komórek naskórka. Hamuje przetłuszczanie się skóry głowy i włosów. Ponieważ ma zdolność wygładzania zmarszczek i zapobiegania powstawaniu nowych, jest składnikiem preparatów opóźniających starzenie się skóry. Stosowanie lecytyn powoduje, że skóra staje się zdrowsza, gładsza, bardziej napięta i elastyczna.
Chociaż preparaty kosmetyczne z lecytyną nadają się do pielęgnacji każdego rodzaju cery, to jednak dzięki wspomnianym wcześniej właściwościom lecytyny zalecane są szczególnie osobom posiadającym suchą skórę i osobom, które mają zniszczone włosy.

Maria

poniedziałek, 15 września 2014

Nie wyrzucajmy skorupek od jajek!

O bogactwie jakie kryje skorupka jajka słyszałam już wiele lat temu, ale jakoś nie zdecydowałam się na włączenie jej do swojej codziennej diety. Dopiero teraz, kiedy świadomość zalewających nas trucizn wzrosła, odświeżyłam sobie swoje wiadomości o skorupce jajka.
Przyznaję, że w dużej mierze stało się to też dzięki mojej serdecznej koleżance, z którą wymieniamy sobie wiadomości na temat zdrowego żywienia. Kiedy przeczytała mi z książki Michała Tombaka „Uleczyć nieuleczalne”, co możemy znaleźć w takiej skorupce, od razu wzięłam się do roboty.
Co robię? Jeżeli jest to skorupka od ugotowanego jajka, to pozbawiam ją wewnętrznej błony i pozostawiam do wysuszenia. Natomiast jeżeli mam skorupkę z jajka surowego, to najpierw ściągam błonę, a potem gotuję skorupkę około 5 minut. Oczywiście możemy taką skorupkę pozbawioną błony przechować 2-3 dni w lodówce, aby uzbierać większą ilość. Takie osuszone skorupki ścieram w możdzieżu na miał. Można to również robić w elektrycznym młynku. Potem przesypuję do słoika i codziennie biorę około pół łyżeczki popijając wodą.
Tombak podaje, że należy zjadać 0,5-1 g zmielonej skorupki dziennie. Można ją łączyć z sokiem z ½ cytryny lub dodawać do kasz lub twarogów.
Jeżeli chcemy przeprowadzić w ciągu roku kuracje skorupkową, należy to zrobić w styczniu i listopadzie przez 30 dni, stosując 1-2 g dziennie.
A teraz najważniejsza informacja. W skorupce jajka znajduje się oczywiście węglan wapnia, miedź, fluor, żelazo, mangan, molibden, siarka, krzem, cynk i wiele innych biopierwiastków, których w sumie jest 27. Skład skorupki jajka jest bardzo podobny do składu naszych kości i zębów. Wapno, które się w niej znajduje jest przyswajalne w 90% przez nasz organizm i trafia tam gdzie trzeba ( kości, zęby).

Jedzenie skorupek poprawia stan naszych paznokci, włosów, a nawet pomaga w stanach pobudliwości i bezsenności, usuwa z organizmu pierwiastki promieniotwórcze i chroni przed osteoporozą. Pamiętajmy, że jajka muszą pochodzić od kur biegających po podwórku i karmionych naturalnie.

Maria

niedziela, 31 sierpnia 2014

Oliwa i oleje w naszej kuchni - cz. III

Olej z nasion maku nadaje się do sałatek ( dodaje im wyjątkowego smaku ) i pieczenia ciast.
Zawiera kwas linolowy ( omega - 6) i kwas oleinowy ( omega -9). Cechuje się też dużą zawartością witaminy E i kwasu palmitynowego.

Olej z pestek styryjskiej dyni olejowej jest ciemnozielony z czerwonymi refleksami. Olej ten ma orzechowy smak i intensywny zapach. Uzyskuje się go z dyni, która od ponad 100 lat poprzez naturalną mutację nie tworzy skorupek wokół pestek. Wart jest polecenia, ze względu na dużą zawartość kwasu linolowego ( jest to kwas z grupy omega - 6 ), tokoferoli i antyoksydantów. Jest lekkostrawny, z powodu korzystnej kombinacji nienasyconych kwasów tłuszczowych. Dodany do lodów waniliowych smakuje jak sos orzechowy.

Olej z miąższu owoców awokado ma jasnozielony kolor. Posiada wysoką temperaturę dymienia( 220 stopni Celsjusza) i dlatego doskonale nadaje się do smażenia ryb, drobiu i warzyw w głębokim tłuszczu. Stosowany na zimno może być podstawą sosów do sałatek.
W kosmetyce polecany jest szczególnie dla cery dojrzałej. Ma właściwości wygładzające i natłuszczające.

Olej z canoli i owoców z czerwonej palmy z Malezji ma dużo prowitaminy A, witaminy E i B, kwasów omega-3 i omega- 6, likopenu i koenzymu Q10.


Olej z palmy kokosowej ma jedną z najwyższych temperatur spalania, dlatego nadaje się do smażenia na głębokim tłuszczu.

Maria

piątek, 29 sierpnia 2014

Oliwa i oleje w naszej kuchni c.d.

Dzisiaj nieco więcej czasu poświęcę olejowi lnianemu.
Olej lniany pozyskiwany z nasion lnu zawiera około 60% kwasów tłuszczowych z grupy omega 3. Tylko wtedy jest tak wartościowy, jeśli tłoczony jest na zimno, jest nieoczyszczony i biologicznie aktywny. Nie można go podgrzewać, ani smażyć na nim potraw. Musi być stosowany wyłącznie na zimno, gdyż tylko wtedy zachowuje wszystkie swoje bezcenne składniki.
Temperatura przechowywania tego oleju, nie powinna przekraczać 10 stopni Celsjusza. Należy go również chronić przed światłem.
Możemy go używać do ziemniaków, kasz, sałatek, surówek, majonezu domowej roboty, past twarogowych, a nawet do śledzi.
Pisząc o oleju lnianym nie sposób nie wspomnieć o diecie dr Budwig, która oparta jest wyłącznie na tym oleju. Ta niemiecka biochemiczka, zajmowała się badaniem oleju lnianego, jego prozdrowotnym wykorzystaniem, jak również leczyła, i to z wielkim powodzeniem, wiele przewlekłych schorzeń, w tym też choroby nowotworowe. Dr Budwig zastosowała olej lniany jako jedyne źródło tłuszczu w swojej diecie, ponieważ posiada on największy, spośród wszystkich stosowanych przez człowieka tłuszczów, stosunek kwasów omega-3 do omega-6 (ok. 4 do 1). Z badań dr Budwig wynika, że w diecie współczesnego człowieka istnieje nadmiar kwasów omega-6, a niedobór kwasów omega-3. Ta nierównowaga wg dr Budwig jest przyczyną wielu chorób cywilizacyjnych, w tym chorób nowotworowych. Chcąc zastosować, nawet profilaktycznie, bo warto, dietę dr Budwig należy starannie sprawdzić skąd pochodzi olej lniany. Ten, który stosowała niemiecka uczona był wysoko linolenowy, dzisiaj natomiast często spotykamy olej lniany nisko linolenowy, który jest prawie całkowicie pozbawiony kwasów omega-3. Często pochodzi z taniego, importowanego do Polski ziarna, czasami tez modyfikowanego genetycznie.
Podstawą diety dr Budwig jest pasta, przygotowana z oleju lnianego i chudego białego sera (radzę nie kupować twarogu w marketach, bo te nie są wartościowe). Należy to połączyć z chudym kefirem lub jogurtem i zmiksować do uzyskania jednolitej masy. Jest to baza, którą według uznania doprawiamy na słodko np. dodajemy owoce lub pikantnie - wrzucamy zioła, rzodkiewkę, szczypior, co kto lubi. Niemiecka uczona uważała, że profilaktycznie powinno się spożywać 2 łyżki oleju lnianego dziennie. Tak więc jedzmy zdrowo!

Maria